۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ - بر اساس مطالعهای که در مجله پزشکیNeurology® (مجله رسمی آکادمی نورولوژی آمریکا) منتشر شد، مصرف کمتر قند در دوران جنینی (پیش از تولد) و در طول یک تا دو سال اول زندگی، با کاهش خطر ابتلا به زوال عقل (دمانس) در سنین بالاتر مرتبط است. این مطالعه همچنین نشان داد که کاهش مصرف قند در اوایل زندگی با تأخیر در بروز زوال عقل همراه بوده است. لازم به ذکر است که این مطالعه ثابت نمیکند که کاهش مصرف قند مستقیماً از زوال عقل پیشگیری میکند، بلکه تنها یک «ارتباط» میان مصرف قند و خطر زوال عقل را نشان میدهد.
روش تحقیق
در این پژوهش، محققان ۶۴,۷۳۷نفر را که پیش و پس از دوران «سهمیهبندی قند» در بریتانیا (در دوران جنگ جهانی دوم) متولد شده بودند، مورد بررسی قرار دادند. در آن دوران، قند سهمیهبندی شده بود و پس از جنگ همچنان محدودیت داشت تا اینکه در سال ۱۹۵۳دوباره به طور گسترده در دسترس قرار گرفت.
پروفسور جیاژن ژنگ، نویسندۀ این مطالعه از دانشگاه علم و فناوری هنگکنگ در گوانگژو، چین، گفت: «یافتههای ما نشان میدهد که محدود کردن قند در اولین مراحل زندگی ممکن است مزایای ماندگاری برای سلامت مغز داشته باشد. این نتایج بر اهمیت بالقوۀ تغذیه در اوایل زندگی جهت کاهش خطر ابتلا به زوال عقل در دهههای بعد تأکید میکند.»
جزئیات یافتهها
شرکتکنندگان بر اساس زمان قرارگیری در معرض سهمیهبندی قند به گروههای زیر تقسیم شدند: پیش از تولد و در طول سال اول زندگی، پیش از تولد و تا سن دو سالگی، و گروه کنترل که متولدین پس از دوران سهمیهبندی بودند.
محققان با بررسی پروندههای پزشکی شرکتکنندگانی که میانگین سنی آنها ۵۵سال بود، تشخیصهای مربوط به زوال عقل را تا ۱۵سال پس از آن پیگیری کردند. نتایج به شرح زیر بود:
· از ۱۵,۰۲۵ نفر که در دوران جنینی و سال اول زندگی با سهمیهبندی قند مواجه بودند، ۳۸۸ نفر دچار زوال عقل شدند.
· از ۱۵,۲۵۶ نفر که در دوران جنینی و تا دو سالگی با سهمیهبندی مواجه بودند، ۴۵۶ نفر دچار زوال عقل شدند.
· از ۲۳,۷۷۴ نفر که پس از پایان سهمیهبندی متولد شده بودند، ۵۰۴ نفر دچار زوال عقل شدند.
پس از تعدیل متغیرهایی نظیر سن، جنسیت و عوامل سلامتی (مانند فشار خون بالا و دیابت)، محققان دریافتند که افرادی که سهمیهبندی قند در دوران جنینی تا یک سالگی را تجربه کرده بودند، ۲۱درصد خطر کمتری برای ابتلا به زوال عقل نسبت به متولدین دوران پس از سهمیهبندی داشتند. همچنین در گروهی که سهمیهبندی قند را تا دو سالگی تجربه کرده بودند، این کاهش خطر ۲۳ درصد بود. علاوه بر این، در افرادی که قند کمتری در اوایل زندگی دریافت کرده بودند، بروز زوال عقل بهطور میانگین ۲.۶ سال به تأخیر افتاده بود.
یافتههای تصویربرداری مغزی
در گروه کوچکتری از شرکتکنندگان که تحت اسکن مغزی قرار گرفتند، مشخص شد افرادی که در اوایل زندگی قند کمتری مصرف کرده بودند، دارای حجم بیشتر مادۀ خاکستری و سطح پایینتری از هایپرینسیتیهای مادۀ سفید- یک نشانه از آسیب به بافت مغز- بودند.
نتیجهگیری و محدودیتها
پروفسور ژنگ در پایان خاطرنشان کرد: «محدود کردن قندهای افزودنی در دوران بارداری و شیرخوارگی میتواند یکی از گامهای مفید برای خانوادهها و جوامع باشد، اما برای درک بهتر چگونگی تأثیر این مواجهههای اولیه بر خطر زوال عقل و تدوین استراتژیهای سلامت عمومی، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.»
او افزود: مطالعۀ ما، یک پژوهش «مشاهدهای» بود و محدودیت اصلی آن تکیه بر رویدادهای گذشته بود، به جای آنکه افراد را در طول زمان (مطالعه طولی) به صورت مستقیم تحت نظر قرار دهیم.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20260729/Early-life-sugar-restriction-may-reduce-dementia-risk-later.aspx